De laatste rechte lijn!

De zoveelste verkiezingen van cruciaal belang, zijn in aantocht. Van cruciaal belang uiteraard ook voor het Vlaams Belang maar zeker en in het bijzonder voor Vlaanderen. Want na drie jaar stilstand, wat in de politiek achteruitgang betekent, wordt het hoog tijd dat Vlaanderen het heft in eigen handen neemt. Eerlijkheidshalve moet ik er wel aan toevoegen dat er één terrein is waarop de traditionele partijen niet hebben stilgezeten deze legislatuur, wel in tegendeel. De Kamer van Volksvertegenwoordigers heeft de twijfelachtige eer om vreemdelingen te naturaliseren tot Belg. En die Belgenfabriek draaide de laatste jaren op volle toeren. Samen met de 28 andere manieren om de nationaliteit te krijgen, verkregen er sinds de invoering van de snel-Belg-wet bijna half miljoen vreemdelingen de nationaliteit. Dat is bijna de volledige populatie van de grootste stad van het land: Antwerpen.

Het was dan ook meer dan symbolisch dat op de allerlaatste zitting, vlak vóór de allerlaatste stemming over de grondwetsherziening waarbij het parlement werd ontbonden, er nog zo’n 4.000 vreemdelingen werden genaturaliseerd.

Bij dat spektakel in de kamer worden de dikke naturalisatieboeken in een urne gesmeten. En dus op een zucht van de ontbinding van het parlement klokte de naturalisatieteller af op 485.000 nieuwe Belgen. De productie van nieuwe Belgen heeft dus alvast niet te lijden gehad onder de sociaal-economische en politieke crisis.

Herinnert u zich nog de periode vóór Verhofstadt in 1999 toen de VLD al vond dat er toentertijd al met de Belgische nationaliteit werd gesmeten. Maar wat kregen we? Een massale regularisatiecampagne van illegalen, het vreemdelingenstemrecht én als kers op de taart – althans voor de vreemdelingenlobby – de snel-Belg-wet.

Maar het zou allemaal veranderen. Één van de grote beloftes, in de verkiezingsshows en optredens vóór de verkiezingen van 2003 over de partijgrenzen heen was dat men de snel-Belg-wet eens grondig zou aanpassen. Ze zou drastisch worden verstrengd en het opbod vóór de verkiezingen ging zelfs zo ver dat ook de socialisten in hun stemtest vonden dat het zo niet verder kon. Bedrog zou later blijken!

En dus vlak vóór de ontbinding van het parlement kregen de kamerleden weer de gelegenheid ettelijke duizenden vreemdelingen d.m.v. zo’n boek te naturaliseren. Ik heb hier een voorbeeld van zo’n naturalisatieboek bij en ik zal het laten rondgaan. Ik zou zeggen: veel leesplezier, maar we zouden ermee kunnen lachen mocht het eigenlijk niet zo ernstig zijn.

In de laatste naturalisatieboek stond iemand die ondertussen in de gevangenis zat voor drugfeiten. Juist op het nippertje én vóór de stemming heeft men dat ontdekt en heeft men hem kunnen schrappen van de lijst.  Er was ook iemand wiens verblijfsvergunning ondertussen vervallen was. Ook die heeft men er op het laatste nippertje kunnen uithalen.


Maar het is ook al anders geweest.  Met het naturalisatieboek dat nu rond gaat en waarin zo’n 5.300 aanvragen steken, is het ook al eens grondig mis gegaan. Niet alleen moesten er ook toen enkele dossiers worden uitgehaald. Maar toen het reeds gestemd was in het parlement vernam het Vlaams Belang zelf uit goede bron dat er tussen de genaturaliseerden een persoon van Afghaanse origine stak die al maanden in hechtenis zat opgesloten in de gevangenis van Dendermonde en een zware gevangenisstraf riskeerde voor mensenhandel.

Grote paniek natuurlijk. Men is toen – echt waar – in allerijl naar de koning gereden om hem dat boek uit zijn handen te nemen zodat hij die wetten – want dat zijn dus 5.300 wetten – niet kon ondertekenen. Omdat de koning geen van de rapsten is, is dat nog gelukt ook. Maar toen moest er natuurlijk een nieuwe wet komen waarin die Afghaan uit dat boek kon worden geschrapt. Toen ik voorstelde deze reparatiewet te ondertekenen, was er in eerste instantie geen vuiltje aan de lucht totdat … er in de plenaire vergadering moest worden over gestemd. En toen haakten eerst de Franstalige partijen af, daarna ook Open VLD totdat er enkel nog een CDV-er overbleef die er dan maar bleef opstaan om er toch maar voor te zorgen dat het niet het eerste eigen wetvoorstel van het Vlaams Belang zou zijn waarover moest worden gestemd. Sindsdien is er dus een wet van het Vlaams Belang die de nationaliteit afneemt van een Afghaanse crimineel. tot mijn grote teleurstelling heb ik dat niet in mijn rapporten in de pers mogen lezen…


Als u bij gelegenheid dat debat eens wilt terugzien, dan moet u op de webstek van de Kamer doorklikken naar de plenaire vergadering van 5 juni 2008. Het spektakel dat zich toen heeft afgespeeld, is te volgen op het televisiekanaal van de Kamer.

Maar misschien zegt u nu, nadat die dossiers toch nog uit de naturalisatieboeken werden gehaald, dat het systeem toch werkt? Er worden toch criminelen uit de boeken gehaald nog vooraleer ze gestemd worden? Klopt. Maar dat is puur toeval of een gunstige wind of een goede bron. Maar geen fundamenteel gegeven. Integendeel zelfs. Voor die enkele die er niet doorgeraken, zijn er duizenden die wel door de mazen van het net geraken.


Want de wet is één ding, ze is slecht, veel te vaag en veel te laks. Geen integratie, nauwelijks drie jaar in ’t land, geen permanente verblijfsvergunning, werk niet nodig, centen niet nodig, de taal spreken, niet nodig! En de toepassing van de wet in het parlement is nog veel slechter en lakser. De leden van de meerderheid – Open VLD en CD&V incluis – doen wat ze willen in het parlement. Wet of geen wet. Het parlement beslist soeverein en ze moeten zich zelfs van die wet niks aantrekken.


En zo zijn er de afgelopen jaren honderden vreemdelingen genaturaliseerd met een crimineel verleden. Zo hebben honderden geregulariseerde illegalen de nationaliteit bekomen, ook al waarschuwde de Dienst Vreemdelingenzaken ervoor dat ze de ware identiteit niet kende van deze illegalen. Honderden dossiers zijn zo door mijn handen gepasseerd. Aan ons heeft het niet gelegen, het Vlaams Belang keurde ze systematisch af, maar van Open VLD, CD&V en SP.a kregen ze de nationaliteit op een dienblad aangeboden.


Honderden vreemdelingen werden de afgelopen jaren genaturaliseerd die niet geïntegreerd waren. Hoe kan het ook anders. Er werd hen ook niet gevraagd te integreren. Honderden vreemdelingen kregen een spiksplinternieuwe identiteitskaart die ze niet eens konden of wilden lezen. Honderden vreemdelingen verkregen de nationaliteit op basis van een tijdelijk of onwettig verblijf, of omdat ze hier studeerden of omdat ze hier iemand kenden of gewoon omdat ze vonden dat ze de nationaliteit verdienden! Honderden werden zo genaturaliseerd die hier zelfs nog nooit één voet op ons grondgebied hebben gezet!

Het is de trieste realiteit. Maar een realiteit die u niet mocht vernemen via de media. Geen enkele persmededeling, geen enkele tussenkomst, geen enkel debat daarover haalde de kranten, laat staan radio of televisie. Het was uiteraard allemaal veel te pijnlijk voor de traditionele partijen.

En dus 10 jaar na de invoering van de snel-Belg-wet is die wet waarvan zowat alle Vlaamse partijen vonden dat ze drastisch moest aangepakt worden, niks gewijzigd.

En ook het naturalisatiedossier is een communautair dossier. Het zijn de Franstaligen die elke wijziging van de wet tegenhouden. Het zijn de Franstaligen die in Wallonië maar zeker ook in Brussel de genaturaliseerde vreemdelingen voor hun kar spannen. In Brussel alleen al hebben de afgelopen twintig jaar 150.000 vreemdelingen de nationaliteit verworven. De Franstaligen zien in de snel-Belg-wet een instrument om de Vlamingen in Brussel verder te minoriseren en Vlaams-Brabant verder te verfransen. Het was Claude Eerdekens, voormalig voorzitter van de Commissie voor de Naturalisaties en notoir PS-er die enkele jaren geleden het volgende verklaarde: “Mijn Commissie voor de Naturalisaties doet voor de verfransing van Brussel meer dan alle Vlaamse overheden ooit zullen kunnen doen  om zich ertegen te verzetten.”

Samen met het totaal mislukte asiel- en immigratiebeleid is de naturalisatiepolitiek bij uitstek het voorbeeld van het totale failliet van deze regering en bij uitbreiding van de Belgische structuren. Daar moet – in het belang van onze kinderen en kleinkinderen – verandering in komen. En die verandering die komt er alleen zonder België. Tijd dus voor onafhankelijkheid. Tijd dus dat de Vlamingen terug op de 1ste plaats komen. En dat België barst!

Jan Mortelmans
1

Bijlage 1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...