Nog maar eens subsidies voor zogenaamde ontwikkelingssamenwerking

Door de meerderheidspartijen werd in het kader van de zogenaamde ontwikkelingssamenwerking op 24 september jl. een zoveelste subsidiereglement goedgekeurd.

Raadslid Jan Van Gorp benadrukte in zijn tussenkomst dat ontwikkelingssamenwerking voor het Vlaams Belang niet tot de kerntaken en zelfs niet tot het takenpakket van een gemeente behoort. We zijn er van overtuigd dat een efficiënte ontwikkelingshulp vanuit de overheid, enkel op een ander niveau dan het gemeentelijke kan worden georganiseerd. 

Natuurlijk is hulp aan, en samenwerking met noodlijdende volkeren noodzakelijk. En natuurlijk waarderen we de inzet van de talloze  vrijwilligers. Maar hoe goed bedoeld ook, vanuit de Lierse verenigingen is het gewoonweg onmogelijk om een efficiënte hulp te organiseren, die een oplossing of  zelfs maar enig soelaas zou bieden aan die mensen waarvoor ze zogezegd bestemd is. We stellen ons dan ook vragen bij de doelmatigheid en bij wat er van zo’n hulp uiteindelijk terecht komt. En dan denken we nog niet alleen aan corrupte regimes, maar ook aan torenhoge kosten…

De subsidies van de stad waar het hier om gaat, zouden bovendien  in de eerste plaats gebruikt worden om – nog maar eens – de mensen zogenaamd te “sensibiliseren”.  Sensibilisering komt al te dikwijls neer op het aanpraten van een schuldgevoel : het westen ligt aan de basis van alles wat er fout gaat in de derde wereld.  Voor ons is de realiteit iets ingewikkelder en we hebben dat hiervoor al gezegd: de onderontwikkeling van een land heeft in de allereerste plaats te maken met het beleid dat in het land zelf wordt gevoerd. 

In de praktijk zal er dus weinig – of zelfs helemaal niets – terecht komen bij die mensen waarvoor die hele welzijnsbevordering of armoedebestrijding in ontwikkelingslanden werd opgezet. Vanuit de ontwikkelingslanden zal men enkel verbouwereerd kunnen toekijken hoe de subsidies opgaan aan foldertjes van allerhande verenigingen, aan artikeltjes op hun webpagina, aan  lezingen,  werkwinkels en inleefateliers, aan persberichten en allerhande andere zogezegd informerende en sensibiliserende evenementen. Dingen die ook al bestonden voordat deze nieuwe subsidie werd verleend, en waaraan de stad al ruimschoots bijdraagt door te voorzien in financiële en ambtelijke vrijstellingen…

Met die  subsidie die in feite geen sikkepit zal veranderen aan de armoede in de derde wereld zou misschien wat meer kunnen gedaan worden voor de armoede hier. Het is bovendien crisistijd. Ook voor de armsten onder ons. Laten we dus elke euro besteden aan  het bestrijden van de armoede in eigen stad. Want dat behoort volgens ons uitdrukkelijk wel tot de kerntaken.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...