Stadsbestuur werkt integratie tegen

In de gemeenteraad werd nog maar eens een nieuw actieplan goedgekeurd ter ondersteuning van de allochtone verenigingen in onze stad.

Tot nu toe hebben alle pogingen die door het legertje van welzijns- , integratie- en straathoekwerkers dat daarvoor al sinds jaren wordt ingezet tot bitter weinig of zelfs geen resultaten geleid. Het volstaat om alle rapporten en evaluaties, die ook door de stadsdiensten daarover al eerder zijn gemaakt, na te lezen. Een medewerker van het SIF zegde het ooit zo : “de ouders willen niet dat hun kinderen te westers worden”…

Precies dit argument, dat zou moeten bestreden worden, wordt door het nieuwe actieplan nog verstevigd. De niet-westerse, en in vele gevallen zelfs anti-westerse verenigingen worden gesubsidiëerd. Dit staat volledig haaks op elke poging om de allochtonen te integreren. Door subsidies te geven aan organisaties die zich alleen tot de eigen allochtone groep richten, zal elke gemeenschap zich nog meer dan tevoren gaat afzonderen.

Dat is een nefast spoor dat niet alleen haaks staat op het Vlaams regeerakkoord, maar dat volledig in tegenspraak is met alle vroegere intenties en beweringen, die ooit door VLD en CD&V werden verkondigd. Met dit nieuwe actieplan sterkt het stadsbestuur de allochtonen in hun weigering te integreren.

Het Vlaams Belang is altijd duidelijk geweest in zijn standpunt dat vreemdelingen zich volledig moeten integreren, dat betekent inpassen en opgaan in onze gemeenschap. Het is immers absurd dat de overheid voor elke etnisch-culturele gemeenschap eigen jeugdhuizen, organisaties en verenigingen gaat financieren. Zo kom je tot een situatie waarbij elke groep zich misschien wel thuis voelt in zijn eigen jeugdhuis of vereniging, maar waarbij niemand zich nog thuis voelt in de stad, of binnen de gemeenschap waarin hij leeft.

Het Vlaams Belang eist dat élke vreemdeling, die hier wenst te blijven, zich moet inpassen in onze maatschappij. Wie werkelijk wil integreren – want dat is natuurlijk de allereerste vereiste – moet bereid zijn daarvoor zélf de nodige inspanningen te doen. Hij of zij moet dus ook persoonlijk bereid zijn om op individuele basis deel te nemen aan óns cultureel leven en aan óns verenigingsleven. Daarom ook dat we mono-etnische verenigingen op geen enkele manier mogen aanmoedigen, ook niet door het verlenen van subsidies.. hoe groot of hoe klein, of hoe beperkt in tijd die ook mogen zijn. Het is zowat het allerslechtste signaal dat we kunnen geven.

Jan Van Gorp
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...