De janushouding van N-VA

“Als we in een gemeente een coalitie
aangaan met het Vlaams Belang krijgen we problemen in andere gemeenten. We
zullen dus geen akkoorden sluiten met die partij”. De woorden van N-VA-kopstuk
Jan Jambon in De Zondag (14 april 2012) doen menig Vlaams-nationale wenkbrauw
fronsen. Jambons partij heeft in het verleden immers steeds gesteld
tegenstander te zijn van het uitsluitingsmechanisme tegen het Vlaams Belang.
Wanneer de vleespotten van de macht echter binnen handbereik liggen, blijkt de
partij onderhevig aan een acute vorm van geheugenverlies. Het is een
janushouding waar menig ‘enerzijds-anderzijds CD&V’er’ een puntje aan kan
zuigen.

Drogreden

Het meest cynische argument van Jambon is dat “ons maatschappijbeeld” niet met
dat van het Vlaams Belang overeenkomt. Hoe cynisch kan men als
Vlaams-nationalist zijn? Stemt het maatschappijbeeld van de traditionele
partijen dan wel overeen met dat van de N-VA? De N-VA schaart zich vandaag in
elk geval achter de belgicistische partijen die het zogenaamde racisme van het
Vlaams Belang als drogreden gebruikten om een cordon tegen het Vlaams Belang af
te roepen, ons voor de rechtbank te trekken en onze partijfinanciering af te
nemen. Dat in wezen onze niet aflatende onafhankelijk -en vrijheidseis de reden
was om ons de mond te snoeren, weet men bij de N-VA nochtans bijster goed.

Politieke repressie

Een partij die overigens beschaamd is om de eerste doelstelling van haar
programma te gebruiken als fundament voor politieke beslissingen, is bijzonder
slecht geplaatst om de les te spellen aan hen die consequent vasthouden aan de
idee van de Republiek Vlaanderen. Uit angst om over een half jaar lucratieve
postjes in schepencolleges aan hun neus te laten voorbijgaan past de N-VA
vandaag zonder scrupules uitsluitingsmaatregelen toe waar ze zich gisteren
tegenstander van verklaarde.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...